Hepbahar da nereden esti diyenlerimiz vardır herhalde içimizde. Hemen merakınızı giderelim inşallah. Emri bil maruf gönüllüleri olarak çıktığımız bu yolda yazdıklarımızın hep bahar tazeliğinde olmasıyla beraber, bahar kadar güzel olmasını arzuladık. Ve sizlere bahar berraklığında ulaştırmak istedik dergimizi. 

Peki dergimizde neler bulacaksınız? Gençler olarak sarıldığımız dergimizin ilk sayısında, yine biz gençlerden bahsetmek istedik. Ailelerimizin de elbirliği ile bizi sürükledikleri manasızlık çukurunda, tutunduğumuz dalı ele aldık. Yani üniversiteyi… Üniversitenin neyi ifade ettiğini araştırdık. Ardından bu bilgi yuvalarının(!) gelecek hedeflerini irdeledik. Bunun yanı sıra oralarda kimlerin hüküm sürdüğünü de yakaladık. Beraberinde dünya üniversiteleri arasındaki başarılarımızla(?) iftihar ettik. Ancak her şeye rağmen gördük ki, üniversitelerimizin bizleri bilgili insanlara mı, yoksa diplomalı çaycılara mı dönüştürdüğünün farkında değiliz. Diyelim ki, bilgili insanlara dönüştürdü. Peki, üniversitelerimiz bunun karşılığında bizlerden neler aldı?  

Sadece paramızı mı, yoksa aile bağlarımızı mı? Nasıl olduğu bilinmez üniversite karmaşasında sadece bunlarımızı kaybetmekle kalmadık, maneviyatımızı da serdik meydana. Saçımızı, sakalımızı, giyimimizi derken geriye tek kalan ahlakımızı da heba ediyoruz üniversite yollarında işte. Acıdır ki bizlerden bunları aldığı halde bizlere kazandırdığı sadece çerçevesiz bir diploma… Neyse, inşallah bu konuda gören körlerden olmamamız ümidiyle kardeşlerim.  

Erdem Beyazıt’la olan hoş söyleşimiz, denemelerimiz ve hikâyelerimizle de dergimizin güzelliğine güzellik kattığımızı umut ediyoruz. 

Güzel gören güzel düşünür. Güzel düşünen hayatından zevk alır. Güzel olan hayatınızda bir güzelliğinde bizler olması umuduyla…